JAK TO JEST, GDY DO SZKOŁY...

Zdążyć zjeść śniadanie, zdążyć na sanki i zdążyć na 12.00 do kina, a na dodatek ZDĄŻYĆ ZROBIĆ TO WSZYSTKO NIEDZIELNIE-NIESPIESZNIE... Prawie się udało, niedoróbki zręcznie zakamuflowałam.

- Kto pierwszy będzie w domu? Raz, dwa, trzy!

- Kto ułoży najszybciej najwyższą górę z mokrych rzeczy?

(Na stertach lądują kombinezony, buty, czapki, rękawiczki, szale... Trzy wysokie sterty zamiast krajobrazu po przejściu tornada!)

- Kto ostatni w samochodzie ten trąba!

- Kto ma ochotę na samochodowy piknik? Skórki od bananów wrzucamy do pudełka. 

- A w którym rzędzie siedzimy?

- W dziewiątym.

- Nie ma. Jest rząd "iii" i "x" i "volvo"- MŁODSZY się poddaje.

- To są cyfry rzymskie. Szukajcie IX.

- Dziwne. 

- Dziwne jest to, że dopiero dziś to zauważyłeś. Który już raz jesteś w tym kinie?

- Bo ja jestem coraz bardziej filozoficzny, i coraz bardziej się dziwę, i zauważam więcej rzeczy do zdziwienia. 

Potem już tylko rytualna podsiadanka. Ja chcę z tej strony, ale obok ciebie, nie obok niej i żeby  mi ten pan nie zasłaniał. 

"NIESFORNY BRAM"

reż. Anna van der Heide

JA TO SIĘ NIE ZNAM NA KINIE (i o filmie "HOBBIT" też)

OGLĄDAMY: "HOBBIT", "LORAX"

- Ale popcorn też dostaniemy?!

- Dostaniecie.

- A bilety?

- Ja zrobię, ale w którym chcecie rzędzie?

- Nie chcemy stać w rzędzie, będziemy siedzieć na kanapie. Zrób nam takie na kanapę.

- Ty to słyszałaś, mamo?! Oni się w ogóle na kinie nie znają!

- I zrobisz ciemno!

Siedzą, chrupią popcorn. Ja już czuję się jak w multi-super-kinie!

- Mamoooo, a film?!

No tak. W kinie jeszcze co niektórzy oglądają filmy.

- Mamo, Ty sie w ogóle nie znasz na kinie!

Maluchy, przekonane o tym, że dzieje im sie krzywda (wieczorem ze STARSZYM idziemy do kina, bez maluchów) zażądały domowej wersji kina, "ale takiego prawdziwego z popcornem!". I co ja robiłam źle?! Festiwal ALE KINO! z "prawdziwymi filmami" (to nasz najczęstszy powód wizyty w kinie) dzieje się w takim "prawdziwym kinie z popcornem", a że mama coś tam gadała, opowiadała "o małym kinie"... Mamy już tak mają, że gadają, a tu popcorn strzela! 

ALE KINO! 2012

OGLĄDAMY: ALE KINO!

31. MIĘDZYNARODOWY 
FESTIWAL FILMÓW 
MŁODEGO WIDZA 
ALE KINO!

2-9 grudnia 2012, Poznań

PRZYGOTOWANIA

Dwa dni nad programem, kalendarzem, planem lekcji i udało się. Mamy mniej więcej zaplanowane, co zobaczymy podczas Festiwalu i czego... nie zobaczymy (niestety). Po cichu liczymy na jakieś niespodziewanki i uśmiech losu. Ciiiiii... 

STARSZY zaplanował sobie, że za rok będzie jurorem podczas Festiwalu i w ten sposób chcąc nie chcąc będzie musiał obejrzeć wszystkie filmy. Po cichu pewnie liczy na to, że uda mu się do przyszłego roku zagrać w jakiejś kinowej super produkcji i przez cały 31. Festiwal rozdawać autografy.

Padła propozycja, by filmy oceniać: co ŻelkoŻercy obejrzeli automatycznie bierze udział w ŻelkoŻercowym Festiwalu Filmów Szczęśliwe Obejrzanych- w skrócie ŻŻFFSO. Po krótkiej dyskusji nad nazwą i skrótem, stanęło na ŻelkoŻercowym Fstiwalu Filmów Szczęśliwie Spatrzonych- w skrócie ŻŻFFSS (podobno łatwiej zapamiętać, a na pewno lepiej wygląda). Oceniać mieliśmy przy pomocy czytelnej i smakowitej skali- ŻELKI (ktoś się nie spodziewał?!). I od razu padło pytanie: "Czy te ŻELKI będzie mozna później zjeść?" Ustaliliśmy, że podczas gali finałowej odbędzie się uroczyste POŻARCIE. (STARSZY zaporponował, by w takim razie opowiedzieć przedtem jakiś żart.) Skala ocen została początkowo ustalona na 0-5 ŻELKÓW, ale szybko wprowadzono poprawkę. Skala 0-3 ŻELKÓW miała być bardziej praktyczną podczas sprawiedliwego dzielenia ŻELKÓW przed POŻARCIEM. 

- Ale... W ten sposób założyliście, że każdy film będzie otrzymywał najwyższą notę?

- Przecież mówiłaś nam, że to są najlepsze filmy.

- Zgadza się, ale pewnie każdy z Was będzie miał swoje typy. Coś innego będzie się podobało NAJMŁODSZEJ, coś innego STARSZEMU. Na tym Festiwalu jury wybiera najlepszych i Wy też możecie.

- Czyli każdy z nas ma osobno oceniać? 

- No może... I potem byśmy sumowali Wasze oceny.

- To niech będzie od 0-10 ŻELKÓW! I każdy będzie POŻERAŁ swoje! Tak będzie sprawiedliwe. 

Do teraz nie ustalono regulaminu głosowania. Ścierają się głosy tych, którzy potraktowali sprawę poważnie, tych, którzy tylko by POŻERALI, dentystów, producentów żelków...

ALE KINO

Wydawało mi się, że najtrudniejszym punktem planu będzie wybór filmu. Postanowiłam podjąć autorytatywną decyzję, a dzieci zbyć niezawodnym: "To niespodzianka!" I że też ja się jeszcze nie nauczyłam, że niespodzianki to ICH działka.

Przed salą kinową robi się coraz tłoczniej.

- O nieeeee..., ja tu chyba będę najstarszy. Dlaczego ja nie mam starszego rodzeństwa?! Mógłbym teraz iść na jakiś film, w którym nikt nie śpiewa i nie biega z balonikiem po lesie.

- O nieeeee... Ja tu chyba jestem najstarsza. Dlaczego ja mam dzieci? Mogłabym oglądać filmy bez dubbingu, i te tylko dla dorosłych. - zaczynam przedrzeźniać STARSZEGO.

- Ale mamo, "Kubuś Puchatek" jest dla maluchów. Umrę z nudów.

- Jeśli nie przestaniesz zrzędzić, umrzesz ze wstydu. Ciekawe, który z tych maluchów płakał wczoraj oglądając "Bambi"?

- To był cios poniżej pasa. A chociaż popcorn kupisz?

- Popocorn. Trzy razy mały.

- Ale średni wychodzi tylko złotówkę drożej.

- Ale wtedy mogłabym równie dobrze oddać bilety, bo dzieci nie widziałyby nic zza pudełek.